Een zoen voor Kameroen

 

 

Een enthousiast welkom in Kameroen door een kleurrijk gezelschap. Wij staan allemaal op het deck te kijken en te zwaaien, benieuwd naar wat er komen gaat.

Terwijl wij uitgezwaaid raken, wordt er op de kade nog volop gezongen, gedanst en getrommeld.
 ‘Een paraplu meenemen? We gaan naar Afrika’ hoor ik mezelf nog zeggen. 
Maar dit is Kameroen, midden in het  regenseizoen. Het regent dagelijks een paar uur. Door ons raampje zie ik 2 mannen in een klein vissersbootje. Het bootje loopt vol. Met een emmer proberen ze het leeg te maken terwijl ze intussen hun netten uit gooien tussen het drijvende afval en de drijvende planten. Ze zwaaien naar me als ze me zien kijken. Ik voel me beschaamd, een toerist. 6 uur later komen ze weer langs in hun regengoed, nu met opgerolde netten. Dat is hard werken.
 
In Douala is het water bruin en drijft vol met stukken plant, hout, en afval.
Een groot probleem in Afrikaanse landen is de containers vol met niet meer te verkopen ‘made in China’ spullen die ze voor hun kiezen krijgen.
Laatste weekend Las Palmas
Vrienden uit Nederland op visite, wat een feest. Het deed ons en de kinderen zo goed! Dankjulliewel.
Trossen los
Auto’s ophijsen, alles vastzetten met spanbanden, schilderijen van de muur en keukenkastjes vergrendeld, we gaan!
De eerste dagen liepen we als dronkenmannen zwalkend door de gangen. Het schip deint heen en weer. Als je naar buiten kijkt zie je afwisselend lucht of zee, om en om. Maar al was het een rustige vaart waarin we veel vliegende vissen hebben gezien. Een aantal gelukkigen zagen ook groepen dolfijnen, walvissen en grote zeeschilpadden.
 
School
Yeva is gestart tijdens de sail en geniet van zijn klas met wel 5 kinderen bij Miss Alyssa uit Canada. De kinderen komen haar buiten schooltijd ook overal tegen. In de eetzaal, de wasruimte en terwijl ze ergens een spelletje zit te doen. Best gek voor de juf zelf. Rane mag maandag voor het eerst naar de kleuterschool.
 
Het midden van de aarde doorkruisd
Wie is er wel eens over de evenaar gevaren? En wie door het nulpunt?
Wij nu wel. We hoefden er niks voor te doen en het is dus ook niet heel stoer maar wel leuk. We waren die dag 9 jaar getrouwd en daar moet je dan wel weer heel wat voor doen.
Na het drinken van een slok groen zeewater, mochten we ons ‘diamond shellbacks noemen, tis maar dat je het weet.
 
Advance team Kameroen
Voor dat het schip aanmeert is er een team mensen 5 maanden aanwezig in Kameroen.
Zij zorgen er voor dat klinieken worden verbouwd om te gebruiken en regelen alles wat nodig is in de haven om aan te kunnen meren. Ze leggen contact met regering, overheid, media, en ziekenhuizen. 11.000 mensen werden dit jaar gescreend door lokale artsen die na een opleiding tot in de uithoeken van Kameroen op zoek gingen naar patiënten. Al deze informatie werd via een app ingevoerd en door een screening team nagekeken. Ook zijn er 1000 lokale bewoners gescreend om te komen werken aan boord of in het Hope Centre waar patiënten komen voor of na de operatie om op kracht te komen.
Wij moeten eerlijk gezegd nog best wel wennen. Het valt niet elke dag mee en het loopt niet altijd op rolletjes.
Vandaag lagen we met drie man sterk ziek op bed.
Groeten van ons.
 

 

Terug naar de Website

Laat een Bericht achter


Also published on Medium.

    • Willem van der Stelt
    • oktober 16, 2017
    Beantwoorden

    Hey vd Noortjes, gaaf om steeds wat van jullie mee te krijgen, stekte als het ff niet zo loopt of als er zieken onder jullie zijn. Heb een tijd geleden een mail verstuurd zonder reactie, is niets voor jullie. Misschien te druk of niet aangekomen? Gods zegen en wijsheid in jullie fantastische werk ♡

    • mary van oeveren
    • augustus 21, 2017
    Beantwoorden

    Veel bewondering voor jullie,

    • Ton en Valerie
    • augustus 19, 2017
    Beantwoorden

    Mooi om jullie foto’s te zien en jullie belevenissen te lezen. Wij zijn ongeveer 2 jaar geleden de evenaar gepasseerd in Maleisië.. God’s zegen en bescherming! Liefs van ons xx

Reageer